#19 Liam

Szłaś ulicami Londynu. Tylko ty i muzyka. Od kąt się przeprowadziłaś z rodzicami często to robiłaś. Uwielbiałaś ten stan. Ulubiona piosenka i czujesz się jak byś była we własnym teledysku. Ubrałaś się w jeansy, koszulę w kratę i do tego full capa. No i swoją miłość, czyli trampki. Szłaś tam gdzie Cię nogi poniosły. Czyli do parku. Usiadłaś na ławce i przyglądałaś się przechodnią. Nagle usłyszałaś piski dziewczyn. Wstałaś jak oparzona z ławki i zobaczyłaś pięciu biegnących chłopaków. Gdy skręcili w ścieżkę gdzie siedziałam dziewczyny przez chwilę się rozglądały, a chłopaki klapnęli na ławkę i odpoczywali. Patrzyłaś po nich i nie wiedziałaś, co zrobić. Kojarzyłaś ich, ale nie wiedziałaś skąd.

- Em sorki, że pytam, ale wy jesteście jacyś sławni czy coś? – spytałam a oni popatrzyli na mnie jak na głupią. – No co?

- One Direction.

- A – klasnęłam w dłonie. – wiedziałam, że was skądś znam tylko nie mogłam sobie przypomnieć skąd. – chłopcy się zaśmiali.

- Wiesz to dla nas lepiej, bo nie jesteś jakąś szaloną fanką jak tamte. – wyjaśnił Liam.

- No a skąd macie tę pewność? – poruszyłam zabawnie brwiami.

- Chłopaki spierdalamy! – krzyknął Niall a ja momentalnie wybuchłam śmiechem.

- Niall idioto, ona nie jest taką fanką jak tamta skoro nie wiedziała dokładnie, kim jesteśmy. – mówił Louis.

- Hahahahaha. Sorki. Tak w ogóle to [T.I] . – powiedziałam i uśmiechnęłam się.

- Nasz chyba znasz. Ale na wypadek się przedstawimy. Liam.

- Louis.

- Niall.

- Harry.

- Zayn.

- Nie no imiona wasze znam, ale … - zacięłam się. – no dobra nie do końca.

- hahaha. Spoko. To może chcesz iść z nami do MilkShake City? – zaproponował Liam.

- W sumie to nie mam nic w planach. Więc chętnie.

Wyszliśmy z parku i wygłupiając się, śmiejąc w dobrych humorach doszliśmy do MilkShake City. Weszliśmy zamówiliśmy po Shaku i  zajęliśmy miejsca w kącie, aby nikt nie rozpoznał chłopaków. Poznałam chłopców od innej strony. Tej której są naprawdę.

- My tu gadu gadu tak o sobie a może teraz ty coś nam powiesz? – spytał Niall.

- Hmm a co chcecie konkretnie wiedzieć.

- Wszystko. – powiedział Lou.

- Dobra. Więc przeprowadziłam się tutaj nie dawno. Jakieś 2 tygodnie temu. Codziennie o tej samej porze chodzę na spacery. W poprzedniej szkole nie miałam przyjaciół z resztą w tej też nie mam. Zawsze muszę zdawać się na siebie. W szkole zazwyczaj byłam wyśmiewana, bo nie nosiłam markowych rzeczy, nie miałam chłopaka. Gdy się dowiedzieli, że się przeprowadzam do Londynu udawali moich przyjaciół a tak naprawdę, obrabiali mi cztery litery. Jednym z powodów, dla których się tu przeprowadziłam był taki, że rodzice znaleźli lepsze płatne pracę … no to tyle chyba wystarczy. – skończyłam swój monolog. Każdy z chłopców miał smutną minę a siedzący obok mnie Liam przytulił.

- Teraz masz nas. – wyszeptał.

- Dziękuję. – odszeptałam i już chciałam wybuchnąć płaczem, ale coś mnie powstrzymało.

- To przykre… - stwierdził Harry.

- Ale nie martw się. – zaczął Niall.

- Teraz masz nas. – kontynuował Zayn.

- Piątkę zwariowanych, szalonych, uśmiechniętych przyjaciół. – skończył Tommo.

- Dziękuję. – powiedziałam, po czym podeszli do mnie i zrobiliśmy zbiorowego Misiaka.

- Dobra, to ja się już będę zbierać.

- Odprowadzimy Cię. – powiedzieli równo.

- Dobra. – odpowiedziałam, bo w sumie co mi szkodzi ?  No nic. Chyba mnie nie zgwałcą. Wyszliśmy i powiedziałam chłopcom gdzie mieszkam.

- Ale po drodze mnie nie zgwałćcie.  – powiedziałam śmiejąc się.

- Nie mogę Ci tego obiecać. – poruszał zabawnie brwiami Harold.

- Harry! – krzyknął Louis. – nie strasz naszej przyjaciółki. – pogroził palcem.

- Dobra, dobra. – podniósł ręce w geście obronnym.

-  Naszej przyjaciółki jak to fajnie brzmi. – powiedział pod nosem Louis, na co się zaśmiałam. W takich samych nastrojach jak doszliśmy do MilkShake City doszliśmy do mojego domu.

- To tutaj. – pokazałam na skromny domek.

- Może chciałabyś jutro do nas wpaść? Zrobilibyśmy jakiś wieczorek filmowy, albo coś? – spytał Zayn

- W sumie, czemu nie. – uśmiechnęłam się promiennie.

- Okey, to któryś z nas po Ciebie wpadnie. – powiedział Lou.

-Dobrze. – uśmiechnęłam się promiennie. Przytuliłam się z każdym po kolei i weszłam do domu. Zdjęłam buty i poszłam do swojego pokoju. Włączyłam laptopa weszłam szybko na fb i TT, ale nic ciekawego nie było, więc wyłączyłam i poszłam się wykąpać.  Gdy wyciągałam telefon ze spodni wyleciałam mała karteczka z napisem: „ Mam nadzieję, że się odezwiesz przed wieczorkiem filmowym, Liam xx” a pod tym rząd cyferek. Zapisałam numer i weszłam pod prysznic. Próbowałam sobie poukładać w głowię, co się dziś stało i nadal nie mogłam uwierzyć. Po orzeźwiającym prysznicu przebrałam się w ciuchy służące za pidżamę i położyłam się na łóżku pisząc sms do Liam’a: „ Hmm no wiesz nie wiem czy się odezwę. Ale skoro piszę to pewnie tak. ;) [t.i.] xx” nie musiałaś czekać a dostałaś odpowiedź: „ Ooo miło, że się się odezwałaś. ;) Ustaliliśmy z chłopakami, że ja jutro po Ciebie wpadnę, odpowiada Ci?” Mimo wolnie się uśmiechnęłaś: „ Czy mi pasuję pytasz? No powiem Ci, że to bardzo i w głębi duszy na to liczyłam. ;P” Liam: „ Aaa czyli ja podobam Ci się z całej piątki, zgadłem?”. Cholera przejrzał mnie: „ Możliwe. ; ) Dobranoc Liam ;*” Odpisał szybko: „ Czyli mam rację ^^ Dobranoc ;*”.  Nim się obejrzałam już zasnęłam.

*Następnego dnia*

Wstałam po godzinie 10. No ludzie w końcu sobota. Ogarnęłam się szybko, założyłam dresy, jakąś białą koszulkę z napisem i czarne trampki. Włosy natomiast związałam w niedbałego koka. Około 11 zeszłam na dół na śniadanie. Powiedziałam mamię o wczorajszym dniu, że poznałam One Direction i o ty, że zaprosili mnie na wieczorek filmowy. A znając ich to ten wieczorek filmowy zamieni się w noc. Mama pozwoliła bez żadnych przeszkód. Podziękowałam jej całusem w policzek i zabrałam śniadanie do siebie. Odpaliłam laptopa weszłam na Fb i TT i różne te portale społecznościowe, poczytałam blogi i tak minął mi czas do jakiejś 16 kiedy dostałam sms: „ Będę po Ciebie za 20 minut. Weź ciuchy na zmianę, bo zostajesz u nas na noc ;P” odpisałam krótkie „ok. ; )”. Wzięłam pierwszą lepszą torbę i spakowałam do niej potrzebne rzeczy. Równo z dzwonkiem zeszłam na dół.

- Heej. Gotowa? – spytał.

- Heej. Emm tak. – uśmiechnęłam się.

- Maamoo! Ja już idę.! – krzyknęłam.

- Baw się dobrze! – odkrzyknęła.

- Dzięki! – powiedziałam i zamknęłam drzwi.

Szliśmy w milczeniu. Trochę krępujące to było. Nagle Liam się odezwał.

- Em. [T.I.] wiem, że krótko się znamy, ale jak wczoraj opowiadałaś, nam o sobie, o tym jak z nami rozmawiałaś w parku o tym jak się wczoraj żegnaliśmy no i jak pisaliśmy wczoraj trochę. No i chciałbym Ci powiedzieć, że … - przerwał. – wiem też, że krótko się znamy, ale ja… - znów przerwał. – zakochałem się w Tobie. – powiedział i spuścił głowę.

- Liam… - zaczęłam.

- Tak wiem ty do mnie tego nie czujesz. Zapomnijmy o tym.

- Daj mi dokończyć.

- Dobrze.

- Kocham Cię. – nic już nie odpowiedział tylko złączyliśmy się w pocałunku. Do willi chłopców doszliśmy w radosnych humorach, trzymając się za ręce i co chwilę wybuchając śmiechem. Weszliśmy do domu i wszyscy rzucili się na mnie. Każdego z osobna przytuliłam a potem się zaczęło. Jesteście razem? Od kiedy ?  Czemu my nic nie wiemy? I oczywiście gratulowali i życzyli szczęścia.

- Wiecie co my pójdziemy na górę nacieszyć się sobą, bo przecież za tydzień w trasę wyjeżdżamy. – powiedział Liam.

- A racja. To idźcie gołąbeczki. – powiedział Harry. Tak jak kazał tak zrobiliśmy.

- Serio jedziecie za tydzień w trasę? – spytałam smutna.

- Tak, ale to tylko na miesiąc. Szybko minie zobaczysz. – powiedział i cmoknął mnie w policzek.

- To co może coś obejrzymy? – zaproponował.

- Dobra, co proponujesz?

- Trzy metry nad niebem. – uśmiechnął się.

- Jestem za! – Liam włączył film i wtuleni w siebie zasnęliśmy.

*Jakiś czas później*

Z Liam’em wspaniale nam się układa. Mimo, że wyjeżdża w trasy koncertowe to i tak codziennie do mnie dzwoni, pisze sms i rozmawiamy na Skype. Mam ucieszyła się, że mam takiego chłopaka i powiedziała tak: „ Takiego to ze świecą szukać.” No wiecie praktycznie we wszystkim mi pomaga, więc nie opuszczam się w ocenach. Siedzi u mnie całymi dniami a jak tylko może to i na noc, przez co musiałam mu odstąpić jakąś szafkę z ubraniami, dla niego.  Aktualnie chłopaki są w trasie, ale nie byle jakiej. Polish Directioner nareszcie udało się wywalczyć trasę po ich kraju. Przez cały miesiąc mają pojawić się w większości miast. Szczerze ? Cieszę się razem z nimi, bo najbardziej starali się o chociaż by jeden koncert. I spełniają swoje marzenie…

 I to chyba będzie już ostatni imagin.

Na ten miesiąc oczywiście.

Wyjeżdżam jutro w nocy, więc możliwe, że uda mi się napisać

jeszcze jutro jaki.

Piszcie, z kim byście chcieli. 

Wracam dopiero 7.08 , ale pewnie

w wolnej chwili jeśli znajdę będę pisać.

~Olly.