Imaginy One Direction ♥: #20 Harry.

Zapowiada się długa bezsenna noc. A dlaczego? Bo cały czas myślisz o chłopaku, który przypadkowo na Ciebie wpadł. Jego piękne zielone oczy idealnie komponowały się z jego loczkami. W sumie z skądś Go kojarzyłaś, ale nie wiedziałaś dokładnie skąd. Mimo to nie wiadomo kiedy zasnęłaś.
*Następnego dnia*
Wstałaś wcześniej niż się spodziewałaś. Miałaś przeczucie, że to będzie najlepszy dzień w twoim życiu. Wyciągnęłaś z szafy szare spodnie dresowe, szary luźny sweter i do tego czarne wysokie Converse. Zeszłaś na dół na śniadanie i coś kazało Ci przejść się do parku. W sumie nic Ci nie zaszkodziło iść. Zabrałaś iPhona i słuchawki po czym zakluczyłaś drzwi i wyszłaś. Szłaś wolnym krokiem słuchając swoich ulubionych kawałków. Weszłaś do parku i usiadłaś na pobliskiej ławce.Wsłuchując się dokładnie w słowa piosenki nie zauważyłaś, że ktoś się do Ciebie dosiadł do póki Cię przypadkiem nie szturchnął. Momentalnie wyjęłaś słuchawki z uszu i spojrzałaś pytającym wzrokiem na chłopaka.
- Przepraszam to było przypadkiem, ale czy my czasem się gdzieś nie minęliśmy, albo coś? - zapytał
- Em wpadłeś na mnie gdy wczoraj wychodziłam z kawiarni. - uśmiechnęłaś się.
- A no tak. Strasznie Cię przepraszam uwierz to nie było celowo.
- Nic się przecież nie stało. - uśmiechnęłaś się pogodnie.
- Emm to chyba dobrze. A może dałabyś się zaprosić na shake ? - poruszył zabawnie brwiami.
- Okey, ale pod jednym warunkiem. - spojrzał na mnie pytająco - Może powiedziałbyś mi tak swoje imię?
- Aaa gdzie moje maniery. Miło mi, Harry Styles. - uśmiechnął się ukazując swoje dołeczki i podając dłoń.
- Miło mi Harry jestem, [T.I] - odpowiedziałam ściskając podaną mi dłoń.
- To więc [T.I[ dasz się namówić na shake przeprosinowego w zamian za to, że padłem na Ciebie.
- No nie wiem, nie wiem.
- Oj nie daj się prosić. - uśmiechnął się.
- Dobra chodź. - zaśmiałam się.
Całą drogę do MilkShakeCity pokonaliśmy w bardzo dobrych humorach. Opowiadaliśmy o sobie nawzajem. Ale byłam przekonana w 99% że coś przed mną ukrywał. Może nie znam Go bardzo dobrze, ale skądś kojarzę tę twarz.
- Emm Harry ? - przerwałam mu na chwilkę.
- Słucham. - popatrzył na mnie tymi swoimi zielonymi oczami.
- Czy ty jesteś sławny albo coś? - zaczęłam prosto z mostu. - By wydaje mi się, że skądś Cię znam, ale nie mogę przypomnieć skąd. - dokończyłam nie pewnie. Harry tylko westchnął.
- Tak jestem sławny. Znasz zespół One Direction? - ja tylko pokiwałam głową na 'tak' a on kontynuował. - No to ja jestem Harry Styles z One Direction. - skończył i odszedł wzrokiem.
- A no spoko. - odpowiedziałaś po czym się uśmiechnęłaś.
- I tylko tyle? - zapytał w szoku.
- No tak. A czego się spodziewałeś?
- Krzyków, pisków, proszenie o autograf, zdjęcie, mówienie jak się mnie kocha. - zaczął gestykulować rękami.
- Nie jestem nawiedzoną fanką.
- No właśnie zauważyłem, ale skądś mnie kojarzyłaś.
- Siostra ma plakaty w pokoju. - wytłumaczyłam.
- Może chciałaby autograf. - zapytał
- Haha. Możesz dać na pewno się ucieszy. - uśmiechnęłaś się.
Harry wyciągnął kawałek kartki i złożył na niej autograf. - Proszę.
- Dziękuję.
- Ja już muszę już niestety lecieć.- powiedział zasmucony - ale mam nadzieję, że się jeszcze spotkamy. - uśmiechnął się.
- Ja też mam taką nadzieję Harry. - powiedziałam i odwzajemniłam uśmiech. Przytuliliśmy się i Harold wyszedł zostawiając na stoliku karteczkę. " ' Ale mam nadzieję, że się jeszcze spotkamy'" i rząd cyferek. A jednak coś co podpowiadało żeby iść się przejść dobrze mówiło. Zapłaciłam rachunek i wyszłam. Wolnym krokiem kierowałam się do domu. Myślałam cały czas co się dziś wydarzyło.
Ciekawie czy fajnie by było być dziewczyną Harry'ego Stylesa bożyszczy nastolatek na całym świecie ~ pomyślałam. Nim się. obejrzałam znajdowałam się już pod domem. Weszłam zdjęłam buty i poszłam do pokoju siostry zostawić autograf na biurku i poszłam do swojego. Chwyciłam w ręce laptopa i weszłam na portale społecznościowe po kolei a tam następnie na ploteczki. A tam nagłówek: ''NOWA DZIEWCZYNA HARRY'EGO STYLESA? MAMY DOWOD! - serio? Dowody? Ciekawe jakie. Weszłam w czytaj więcej. Normalnie jak czytałam śmiech na sali. Większych kłamstw się nie dało? Skończyłam artykuł i zaczęłam czytać komentarze. A moją uwagę przyjął komentarz @Haroldmoimmężem. " Ona miałaby być jego dziewczyną? Przecież to widać, że dziwka. Nie rozumiem co Harry w niej widzi. Jak ją tylko spotka to zabiej. HARRY JEST MÓJ!'. Nie żeby coś, ale łzy od razu zaczęły napływać mi do oczu. Nie znają mnie dobrze a oceniają. Napisałam wiadomość do Harry'ego.: " Przepraszam, ale nie możemy się już spotkać... Pewnie już wszedłeś na portal plotkarski. Te komentarze , nie wytrzymam ich dłużej. ;c" Nie chciałam nic robić. Nie będę się ciąć, bo po co ? Chce żyć. Myślałam o tym wszystkim. No fakt faktem Harold mi się podobał, ale nie wytrzymałabym tych hejtów na moją osobę. Chwile potem Loczek przysłał mi odpowiedź. " Ej [T.I] nie poddawaj się tak szybko! Chcesz porozmawiać w 4 oczy? Powiedz gdzie mieszkasz już jadę.'' Odpisałaś szybko: '' Tak chcę porozmawiać. Break Street 15". Przeczytałaś tylko jeden komentarz a tak Cię zabolał. Mimo, że nie chciałaś przeczytałaś następny od @Love_Haroldzik " że ta dziwka jego dziewczyną? no chyba nie.'' Dlaczego uważają mnie za dziwkę? Następny @Directioner " hhahaha. Ona dziewczyną Harry'ego? No chyba nie. Każdy wie, że dziewczyną Haroldzika jest Directionerka a nie jakaś dziwka?" Czytałabym dalej, ale zadzwonił dzwonek. Poszłam odtworzyć i był to nie kto inny jak Harry. Od razu wtuliłam się w niego jak najmocniej i zaczęłam płakać. Styles zaczął mnie uspakajać.
- No mała już spokojnie. - powiedział i pocałował mnie w czułko.
- Ale ja tego nie wytrzymam. Poczułam dziś coś do Ciebie, ale nie dam rady z hejtami. - mówiłam dławiąc się łzami.
- Ja też coś do Ciebie poczułem, ale [T.I] - spojrzał Ci w oczy. - Nie możesz tak szybko się poddawać. Przejdziemy przez to razem. Jak sławny chłopak, który ma zwykłą dziewczynę, którą już wie, że kocha ponad życie. - dokończył. Stałaś tam zdezorientowana, bo nie wiedziałaś o co chodzi. Chłopak powoli zbliżał waszę twarzę i złączył usta w krótkim pocałunku.
- Może to dziwnie zabrzmi, ale kocham Cię.
- Ja Ciebie też kocham Harry.
- Czyli zostaniesz moją dziewczyną?
- Tak bez randki?
- Oj tam oj tam.
- Tak Harry. - powiedziałaś i pocałowaliście się jeszcze raz.
A jak to się zakończyło? Hejty leciały na moją osobę, ale olałam to no, bo czym się przejmować. Zazdroszczą i już. Teraz jestem z chłopakami w trasie koncertowej. I nie zgadniecie gdzie. Tak! W Polsce. Jesteśmy tutaj całe 3 miesiące i odwiedzimy każdą miejscowość. Więc śledźcie gdzie będziemy następnego dnia. A no i najważniejsze jako, że jestem przecież Polką uczę chłopaków naszego języka. Idzie im co raz to lepiej.