#19 Liam

Szłaś ulicami Londynu. Tylko ty i muzyka. Od kąt się przeprowadziłaś z rodzicami często to robiłaś. Uwielbiałaś ten stan. Ulubiona piosenka i czujesz się jak byś była we własnym teledysku. Ubrałaś się w jeansy, koszulę w kratę i do tego full capa. No i swoją miłość, czyli trampki. Szłaś tam gdzie Cię nogi poniosły. Czyli do parku. Usiadłaś na ławce i przyglądałaś się przechodnią. Nagle usłyszałaś piski dziewczyn. Wstałaś jak oparzona z ławki i zobaczyłaś pięciu biegnących chłopaków. Gdy skręcili w ścieżkę gdzie siedziałam dziewczyny przez chwilę się rozglądały, a chłopaki klapnęli na ławkę i odpoczywali. Patrzyłaś po nich i nie wiedziałaś, co zrobić. Kojarzyłaś ich, ale nie wiedziałaś skąd.

- Em sorki, że pytam, ale wy jesteście jacyś sławni czy coś? – spytałam a oni popatrzyli na mnie jak na głupią. – No co?

- One Direction.

- A – klasnęłam w dłonie. – wiedziałam, że was skądś znam tylko nie mogłam sobie przypomnieć skąd. – chłopcy się zaśmiali.

- Wiesz to dla nas lepiej, bo nie jesteś jakąś szaloną fanką jak tamte. – wyjaśnił Liam.

- No a skąd macie tę pewność? – poruszyłam zabawnie brwiami.

- Chłopaki spierdalamy! – krzyknął Niall a ja momentalnie wybuchłam śmiechem.

- Niall idioto, ona nie jest taką fanką jak tamta skoro nie wiedziała dokładnie, kim jesteśmy. – mówił Louis.

- Hahahahaha. Sorki. Tak w ogóle to [T.I] . – powiedziałam i uśmiechnęłam się.

- Nasz chyba znasz. Ale na wypadek się przedstawimy. Liam.

- Louis.

- Niall.

- Harry.

- Zayn.

- Nie no imiona wasze znam, ale … - zacięłam się. – no dobra nie do końca.

- hahaha. Spoko. To może chcesz iść z nami do MilkShake City? – zaproponował Liam.

- W sumie to nie mam nic w planach. Więc chętnie.

Wyszliśmy z parku i wygłupiając się, śmiejąc w dobrych humorach doszliśmy do MilkShake City. Weszliśmy zamówiliśmy po Shaku i  zajęliśmy miejsca w kącie, aby nikt nie rozpoznał chłopaków. Poznałam chłopców od innej strony. Tej której są naprawdę.

- My tu gadu gadu tak o sobie a może teraz ty coś nam powiesz? – spytał Niall.

- Hmm a co chcecie konkretnie wiedzieć.

- Wszystko. – powiedział Lou.

- Dobra. Więc przeprowadziłam się tutaj nie dawno. Jakieś 2 tygodnie temu. Codziennie o tej samej porze chodzę na spacery. W poprzedniej szkole nie miałam przyjaciół z resztą w tej też nie mam. Zawsze muszę zdawać się na siebie. W szkole zazwyczaj byłam wyśmiewana, bo nie nosiłam markowych rzeczy, nie miałam chłopaka. Gdy się dowiedzieli, że się przeprowadzam do Londynu udawali moich przyjaciół a tak naprawdę, obrabiali mi cztery litery. Jednym z powodów, dla których się tu przeprowadziłam był taki, że rodzice znaleźli lepsze płatne pracę … no to tyle chyba wystarczy. – skończyłam swój monolog. Każdy z chłopców miał smutną minę a siedzący obok mnie Liam przytulił.

- Teraz masz nas. – wyszeptał.

- Dziękuję. – odszeptałam i już chciałam wybuchnąć płaczem, ale coś mnie powstrzymało.

- To przykre… - stwierdził Harry.

- Ale nie martw się. – zaczął Niall.

- Teraz masz nas. – kontynuował Zayn.

- Piątkę zwariowanych, szalonych, uśmiechniętych przyjaciół. – skończył Tommo.

- Dziękuję. – powiedziałam, po czym podeszli do mnie i zrobiliśmy zbiorowego Misiaka.

- Dobra, to ja się już będę zbierać.

- Odprowadzimy Cię. – powiedzieli równo.

- Dobra. – odpowiedziałam, bo w sumie co mi szkodzi ?  No nic. Chyba mnie nie zgwałcą. Wyszliśmy i powiedziałam chłopcom gdzie mieszkam.

- Ale po drodze mnie nie zgwałćcie.  – powiedziałam śmiejąc się.

- Nie mogę Ci tego obiecać. – poruszał zabawnie brwiami Harold.

- Harry! – krzyknął Louis. – nie strasz naszej przyjaciółki. – pogroził palcem.

- Dobra, dobra. – podniósł ręce w geście obronnym.

-  Naszej przyjaciółki jak to fajnie brzmi. – powiedział pod nosem Louis, na co się zaśmiałam. W takich samych nastrojach jak doszliśmy do MilkShake City doszliśmy do mojego domu.

- To tutaj. – pokazałam na skromny domek.

- Może chciałabyś jutro do nas wpaść? Zrobilibyśmy jakiś wieczorek filmowy, albo coś? – spytał Zayn

- W sumie, czemu nie. – uśmiechnęłam się promiennie.

- Okey, to któryś z nas po Ciebie wpadnie. – powiedział Lou.

-Dobrze. – uśmiechnęłam się promiennie. Przytuliłam się z każdym po kolei i weszłam do domu. Zdjęłam buty i poszłam do swojego pokoju. Włączyłam laptopa weszłam szybko na fb i TT, ale nic ciekawego nie było, więc wyłączyłam i poszłam się wykąpać.  Gdy wyciągałam telefon ze spodni wyleciałam mała karteczka z napisem: „ Mam nadzieję, że się odezwiesz przed wieczorkiem filmowym, Liam xx” a pod tym rząd cyferek. Zapisałam numer i weszłam pod prysznic. Próbowałam sobie poukładać w głowię, co się dziś stało i nadal nie mogłam uwierzyć. Po orzeźwiającym prysznicu przebrałam się w ciuchy służące za pidżamę i położyłam się na łóżku pisząc sms do Liam’a: „ Hmm no wiesz nie wiem czy się odezwę. Ale skoro piszę to pewnie tak. ;) [t.i.] xx” nie musiałaś czekać a dostałaś odpowiedź: „ Ooo miło, że się się odezwałaś. ;) Ustaliliśmy z chłopakami, że ja jutro po Ciebie wpadnę, odpowiada Ci?” Mimo wolnie się uśmiechnęłaś: „ Czy mi pasuję pytasz? No powiem Ci, że to bardzo i w głębi duszy na to liczyłam. ;P” Liam: „ Aaa czyli ja podobam Ci się z całej piątki, zgadłem?”. Cholera przejrzał mnie: „ Możliwe. ; ) Dobranoc Liam ;*” Odpisał szybko: „ Czyli mam rację ^^ Dobranoc ;*”.  Nim się obejrzałam już zasnęłam.

*Następnego dnia*

Wstałam po godzinie 10. No ludzie w końcu sobota. Ogarnęłam się szybko, założyłam dresy, jakąś białą koszulkę z napisem i czarne trampki. Włosy natomiast związałam w niedbałego koka. Około 11 zeszłam na dół na śniadanie. Powiedziałam mamię o wczorajszym dniu, że poznałam One Direction i o ty, że zaprosili mnie na wieczorek filmowy. A znając ich to ten wieczorek filmowy zamieni się w noc. Mama pozwoliła bez żadnych przeszkód. Podziękowałam jej całusem w policzek i zabrałam śniadanie do siebie. Odpaliłam laptopa weszłam na Fb i TT i różne te portale społecznościowe, poczytałam blogi i tak minął mi czas do jakiejś 16 kiedy dostałam sms: „ Będę po Ciebie za 20 minut. Weź ciuchy na zmianę, bo zostajesz u nas na noc ;P” odpisałam krótkie „ok. ; )”. Wzięłam pierwszą lepszą torbę i spakowałam do niej potrzebne rzeczy. Równo z dzwonkiem zeszłam na dół.

- Heej. Gotowa? – spytał.

- Heej. Emm tak. – uśmiechnęłam się.

- Maamoo! Ja już idę.! – krzyknęłam.

- Baw się dobrze! – odkrzyknęła.

- Dzięki! – powiedziałam i zamknęłam drzwi.

Szliśmy w milczeniu. Trochę krępujące to było. Nagle Liam się odezwał.

- Em. [T.I.] wiem, że krótko się znamy, ale jak wczoraj opowiadałaś, nam o sobie, o tym jak z nami rozmawiałaś w parku o tym jak się wczoraj żegnaliśmy no i jak pisaliśmy wczoraj trochę. No i chciałbym Ci powiedzieć, że … - przerwał. – wiem też, że krótko się znamy, ale ja… - znów przerwał. – zakochałem się w Tobie. – powiedział i spuścił głowę.

- Liam… - zaczęłam.

- Tak wiem ty do mnie tego nie czujesz. Zapomnijmy o tym.

- Daj mi dokończyć.

- Dobrze.

- Kocham Cię. – nic już nie odpowiedział tylko złączyliśmy się w pocałunku. Do willi chłopców doszliśmy w radosnych humorach, trzymając się za ręce i co chwilę wybuchając śmiechem. Weszliśmy do domu i wszyscy rzucili się na mnie. Każdego z osobna przytuliłam a potem się zaczęło. Jesteście razem? Od kiedy ?  Czemu my nic nie wiemy? I oczywiście gratulowali i życzyli szczęścia.

- Wiecie co my pójdziemy na górę nacieszyć się sobą, bo przecież za tydzień w trasę wyjeżdżamy. – powiedział Liam.

- A racja. To idźcie gołąbeczki. – powiedział Harry. Tak jak kazał tak zrobiliśmy.

- Serio jedziecie za tydzień w trasę? – spytałam smutna.

- Tak, ale to tylko na miesiąc. Szybko minie zobaczysz. – powiedział i cmoknął mnie w policzek.

- To co może coś obejrzymy? – zaproponował.

- Dobra, co proponujesz?

- Trzy metry nad niebem. – uśmiechnął się.

- Jestem za! – Liam włączył film i wtuleni w siebie zasnęliśmy.

*Jakiś czas później*

Z Liam’em wspaniale nam się układa. Mimo, że wyjeżdża w trasy koncertowe to i tak codziennie do mnie dzwoni, pisze sms i rozmawiamy na Skype. Mam ucieszyła się, że mam takiego chłopaka i powiedziała tak: „ Takiego to ze świecą szukać.” No wiecie praktycznie we wszystkim mi pomaga, więc nie opuszczam się w ocenach. Siedzi u mnie całymi dniami a jak tylko może to i na noc, przez co musiałam mu odstąpić jakąś szafkę z ubraniami, dla niego.  Aktualnie chłopaki są w trasie, ale nie byle jakiej. Polish Directioner nareszcie udało się wywalczyć trasę po ich kraju. Przez cały miesiąc mają pojawić się w większości miast. Szczerze ? Cieszę się razem z nimi, bo najbardziej starali się o chociaż by jeden koncert. I spełniają swoje marzenie…

 I to chyba będzie już ostatni imagin.

Na ten miesiąc oczywiście.

Wyjeżdżam jutro w nocy, więc możliwe, że uda mi się napisać

jeszcze jutro jaki.

Piszcie, z kim byście chcieli. 

Wracam dopiero 7.08 , ale pewnie

w wolnej chwili jeśli znajdę będę pisać.

~Olly.

#18 Louis

- Kiedy ja nie chcę.

- [T.I.] przecież tam będziemy tylko w dziewiątkę. – próbowała mnie przekonać Emily.

- No chyba w ósemkę, bo ja nie idę. – stawiałam na swoim.

- To co będziesz tak patrzeć z okna jak bawimy się na ognisku.

- Nie. Mam zamiar czytać książkę.

- Dobra jak chcesz.! Ale już nie będę się Ciebie więcej prosić.

- Dobrze. – powiedziałam i Emily trzasnęła drzwiami. Walnęłam się na łóżko i zaczęłam czytać. Nie chciałam iść z jednego powodu. Eleanor jest. A mi jak by to powiedzieć podoba się Louis, więc wolę tu siedzieć i się zanudzić niż patrzeć jak wymieniają się śliną i przytulają. Wczytałam się w książkę, więc nawet nie zwróciłam uwagi na głośne śmiechy i muzykę. Koło 20 przyszedł mi sms. Bez patrzenia na telefon chwyciłam Go i otworzyłam wiadomość. Od Louisa.

L: Czemu nie przyszłaś na ognisko?

T: Nie mam po prostu ochoty. A jak się bawicie? ; )

L: Ty nie masz ochoty? Musiało się coś stać. Dobrze, chociaż ja nie mam humoru. ;/

T: Louis Tomlinson nie ma ochoty na zabawę? Nie możliwe. Haha ;P Może chcesz pogadać?

L: No a jednak możliwe. Elka ze mną zerwała, więc wiesz. Chętnie. Zaraz będę.
T: Czekam.

Czy to sen czy to prawda, że nie są już razem. Ogólnie wydałabym okrzyk radości, ale, że Tommo jest w drodze to się powstrzymam. Po chwili rozległo się pukanie do drzwi.

- Proszę. – powiedziałam i Louis wszedł do pokoju.

- Cześć. – przywitał się przytulając mnie.

- Hej. – odpowiedziałam. – więc siadaj i mów co Cię gryzie.

- No więc. Dowiedziałem się, że Elka nie zdradza. No a jak jej o tym mówiłem, że wiem o tym to ona zaprzeczała i mówiła, że mnie kocha. Ostatnio jak od mnie wychodziła poszedłem za nią i moje przypuszczenia się potwierdziły, więc zadzwoniłem do niej powiedziałem, żeby się odwróciła powiedziałem jej, że to koniec, pomachałem i odszedłem. – zakończył swój monolog

- No to powiem Ci, że dobrze zrobiłeś. – powiedziałam i lekko się uśmiechnęłam. – więc siedziałeś teraz tam sam?

- No myślałem, że przyjdziesz i nie będę sam siedzieć.- podrapał się po karku. – Ale chwilunia. Ty dlaczego nie przyszłaś, co?

- A to już jest mniej ważne.

- Mi nie chce powiedzieć Louis’owi Tomlinsonowi? Oj pożałujesz tego. – i zaczął mnie łaskotać.

- Louis hahahaha przestać hahahaha proszę. – przestał na chwilę.

- A powiesz mi, dlaczego nie przyszłaś?

- Nie. – i znów zaczął mnie łaskotać.

- Hahaha dobra hahaha powiem.

- No to słucham.

- Eleanor.

- Co Eleanor. – zrobił minę ‘wtf?’

- Nie przepadam za nią i tyle.

- Taa jasne nie przepadasz. [T.I] musi być coś na rzeczy.

- No, ale nie mogę Ci tego powiedzieć. – powiedziałam ze smutną miną.

- Jak nie możesz to napisz. – odpowiedział i podał mi kartkę z długopisem. Narysowałam serce i napisałam w nim: „ Kocham Cię.”  I pokazałam Louis’woi. Miałam spuszczoną głowę, więc nawet nie widziałam jego reakcji. Chwycił mnie za podbródek i podniósł Go. Spojrzał mi w oczy i wyszeptał „ Ja Ciebie też” zdezorientowana, o co chodzi pocałował mnie. Nie musiał długo czekać, abym się włączyła.

- A więc ty też? – spytałam Go już patrząc w oczy.

- Tak. – odpowiedział i się uśmiechnął.

- Lepiej idź na dół, bo pomyślą, że coś Ci się stało, albo coś.

- Pójdę, ale pod jednym warunkiem.

- Jakim? – spytałam rozbawiona.

- Ty zejdziesz ze mną. – uśmiechnął się chytrze.

- No dobrze. – odpowiedziałam i wyszliśmy z pokoju trzymając się za ręce. Mieliśmy już wychodzić do ogrodu kiedy Lou się zatrzymał.

- Muszę Cię o coś zapytać. – nic nie odpowiedziałam dając mu kontynuować.-Czy zostaniesz moją dziewczyną?

- Tak. – powiedziała z uśmiechem a Louis wtopił się w moje usta.

-Kocham Cię – wyszeptał.

- Ja Ciebie też. – powiedziałam z uśmiechem.  –Chodź. – pociągnęłam Go za rękę.

- Ooo [T.I] zeszłaś. – powiedziała uśmiechnięta Emily

- Jak widać. – odwzajemniłam uśmiech.

- I znalazła się nasza zguba. – zażartował Harry.

- Jak tam zguba. Raczej najszczęśliwszy chłopak na ziemi. – powiedział patrząc mi w oczy.

- Ale jak. – już miała się pytać Emily ale zobaczyła nasze ręce splecione razem. – aa już wiem.  

Reszta patrzyli po sobie nie wiedząc o co może chodzić Em.

- Szczęścia Wam życzę. - podbiegła i zrobiliśmy Misiaka.

- Aaa. – chłopcy zawołali równo. Po chwili oni dołączyli razem z Perrie i ściskaliśmy się w ósemkę.

- No to od kiedy stary? –spytał Liam.

- Tak jak Wam jakoś zaginąłem to poszedłem do [T.I] – powiedział uśmiechając się.

- Aaa. No to dobrze opiekuj się nim. – zażartował tym razem Zayn.

- Ej! – oburzył się Louis.

- Będę się opiekować najlepiej jak potrafię. – powiedziałam wtulając się w Tommo na co ten pocałował mnie we włosy. Dosiedliśmy się do nich i w miłej atmosferze spędziliśmy resztę wieczoru. Na śpiewaniu, śmianiu się i wygłupianiu. Czyli cali my. 

 Dziękuję tym osobą co komentują. :) 

Na razie nie mam zamówień więc będę pisać z kim

przyjdzie mi na myśl. 

Dzięki.

~Czubek

#17 Niespodzianka.

Wakacje. Wakacje. Wakacje. Cieszysz się na nie jak nigdy. A to może, dlatego, że masz je spędzić z One Direction i Josh’em. Czasami masz takie wrażenie, że wszyscy jesteście dla siebie jak rodzeństwo. No właśnie rodzeństwo. Do jednego z nich czuję coś więcej. I nie tylko przyjaźń, ale o ty później. Taką niespodziankę Wam zrobię. Lubicie chyba, nie? Mieliśmy jechać do Hiszpanii. Z jeden strony się cieszyłaś z drugiej bałaś. Pierwszy lat samolotem, ale jesteś pozytywnie nastawiona. Byłaś już prawie spakowana a za jakieś 15 minut miał przyjechać po Ciebie Josh a z resztą chłopaków miałaś się spotkać na lotnisku. Czas minął szybciej niż myślałam. Nim się obejrzałam zadzwonił dzwonek. Ucieszyłaś się na widok przyjaciele i na wejściu od razu przywitałaś go przytulasem.

- I jak gotowa? – spytał Josh

- No niby tak, ale wiesz, czego się boję. – powiedziałam, po czym spuściłam głowę.

- [T.I.] spójrz na mnie.

- Nie. –

- [T.I]. – podniósł mój podbródek i kontynuował. – nie masz się, czego bać. Będę przy Tobie. Dobrze o tym wiesz. – cmoknął mnie w czoło. – a teraz chodź, bo się spóźnimy.

- Życie.. – powiedziałam i chwyciłam torbę, po czym włożyłam ją do samochodu. Wróciłam żeby zamknąć drzwi i wsiadłam do samochodu. Josh stał sobie jak nie wiadomo, kto i się przyglądał wszystkiemu.

Po jakiś 20 minutach byliśmy już na lotnisku. Tak jak myślałam chłopaki już czekali. Zrobiliśmy zbiorowego Misiaka i poszliśmy na odprawę. W samolocie siedziałam od okna a koło mnie Josh. Kiedy startowaliśmy przytuliłam się do niego a potem to już zasnęłam. Obudzili mnie dopiero jak mieliśmy lądować.

- Jak Ci się spało mała?

- Em bardzo dobrze. – posłałam uśmiech.

- To dobrze, bo muszę Ci coś powiedzieć.

- No to mów.

- No, bo widzisz. Możesz czuć to samo co ja albo wręcz przeciwnie, ale ja Cię kocham. – powiedział. Zamurowało mnie. Chłopak który mi się podoba czuje to samo.

- Proszę powiedz, że to nie sen?

- [T.I] ! – krzyczał Niall

- Czego?

- Zasnęłaś na plaży.

- Trudno. – powiedziałam obojętnie. – czemu musiało mi się to wszystko śnić?  Za jakie grzechy? – myślałam cały czas.

- A gdzie chłopaki?

- Kąpią się w morzu, a Josh poszedł się przejść wzdłuż plaży.

- A ty czemu nie poszedłeś?

- Jak to nie. Poszedłem sobie po kanapkę, co ty myślisz, że będę głodował?

- No nie skąd.

- Dobra, dobra.

- A Josh to dawno poszedł?

- No jakieś 30 minut temu.

- Jejku to ile ja spałam?

- A no z godzinę. A Josh chciał Cię zabrać, ale spałaś to nie chciał Cię budzić.

- Mhm.

- O idzie ! – krzyknął uradowany Niall.

- Wyspałaś się królewno? – pocałował mnie.

- Emm taak.

- Coś nie tak?

- Miałam sen, że wyznałeś mi miłość.

- Ale [t.i] to nie sen. To prawda. – powiedział całując mnie.

I już wiecie kto był osobą w której się zakochałam. Josh. Kocham Go a on kocha mnie. Kiedy wróciliśmy z Hiszpanii pojechaliśmy na jeszcze jedne wakacje. Tym razem sami. I były tak samo świetne jak z chłopcami. Oby to nie były nasze ostatnie. 

Przepraszam od razu, że tak długo nie było i za to że 

jest strasznie badziewny. Ale już zaczynam pisać następny

z kim nie wiem w sumie, ale na pewno będzie świetny.

Tak mi się przynajmniej wydaję.

~ Czubek

P.S Polecam bloga Klik

#16 Niall

- [T.I] ! Chodź już! – wołał Harry

- No już, już. Tylko wezmę bluzę.

- Dobra pośpiesz się!

- Dobra! – krzyczałam wkurzona. Zgarnęłam szarą bluzę z wieszaka, wzięłam aparat i zbiegłam po schodach gdzie czekał na mnie Styles.

- Do parku przyjdzie jeszcze mój kolega, dobrze?

- No dobrze. Może dostanę wyższą ocenę, albo coś.

- Haha. [T.I] na pewno dostaniesz! – mówił zamykając drzwi.

- No mam nadzieję. – i w takiej to atmosferze doszliśmy do parku.

Do parku doszliśmy po jakiś 20 minutach. Harry zaczął rozglądać się za swoim przyjacielem, ale chyba go jeszcze nie było.

- I co jest już?

- No właśnie nie.

- To może zacznijmy bez niego jak dojdzie to dołączy po prostu.

- Okey. Więc jak mam stanąć i co robić.

- Stań jak chcesz i bądź po prostu sobą.

- Haha. Tylko tyle?

- Na razie to tak. – powiedziałam uśmiechając się.

- Dobra. – stanął i zaczął robić głupie miny. Niektóre takie, że szkoda słów.

- Dobra. Harry! Ogarnij, że tak powiem down’a. Sądź teraz na ławce, powiedzmy, że denerwujesz się, bo dziewczyna się spóźnia. Potem wstań rozglądaj się a na koniec odejdź.

- Tak po prostu odejść?

- No dokładnie.

Nic nie powiedział tylko to zrobił. Muszę przyznać, że wyszła masa genialnych zdjęć. Już po 30 minutach miałam, w czym wybierać.

- Dobra, teraz poczekamy już na twojego kolegę.

- Właściwie to ja muszę już spadać, bo umówiłem się z Tay, ale już idzie. O ten Blondyn, widzisz?

- Mhm. Widzę. Chwila moment z kim się umówiłeś?

- Z Tay. – powiedział szybko.  – to ja już lecę. Cześć. – cmoknął mnie w czoło. Przywitał się po drodze z kolegą i poszedł.

- Hej, Niall. – uśmiechnął się.

- Cześć, [T.I]. – również się uśmiechnęłam.

- To, co. Zaczynamy?

- Pewnie. – powiedziałam to, co Loczkowi. Szczerzę mogę powiedzieć, że Niall był o wiele lepszy od Harry’ego.

- Mogę na chwilkę aparat? – spytał z zadziornym uśmiechem

- Emm pewnie. – podałam mu Go.

- No to teraz zamienimy się lorami. Ja Ci porobię zdjęcia, ty będziesz mi pozować, potem odprowadzę Ci do domu. Psuję Ci? – spytał poruszając brwiami

- Hm. Okey, ale dodam jeszcze jeden warunek.

- Więc słucham, jaki.

- Pomożesz mi wybrać zdjęcia.

- Aa służę pomocą.  – uśmiechnął się. Co odwzajemniłam. I kolejna godzina zleciała na zdjęciach.

- Dobra już. Niall! Wystarczy.

- Dobra. – zrobił smutną minę podając aparat.

- Na mnie to nie działa.

- Jesteś bez uczuć.

- Bywa i tak. – powiedziałam z powagą.

- Ej no żartowałem – szturchnął mnie.

- Idziemy? – spytałam.

- Pewnie.

W drodze powrotnej dowiedziałam się o Niall’u dużo rzeczy. Nawet bym nie przypuszczała. Zresztą od o mnie też. Niektóre rzeczy nas różniła, ale niektóre łączyły. Weszliśmy do domu i zaprosiłam Go do salonu. Włączyłaś laptopa i poszłaś do kuchni zrobić coś zjeść i herbatę. Gdy Niall Cię zobaczył zaniemówił.

-Emm coś nie tak? Jestem brudna, albo coś?

- Jedzenie. Wiesz jestem jak to mówią fani FOREVER HUNGRY.

- haha. To częstuj się. -  w tym czasie, kiedy Horan pożerał kanapki, ja zgrywałam zdjęcia na laptopa. Wybieraliśmy chyba do 24. I mimo to nie wybraliśmy wszystkich. Miałam dopiero 10 a musiałam mieć 25.

- Niall ja padam.

- Oj nie przesadzaj. Przecież to masz na jutro znaczy w sumie to już dziś.

- Co? Niee. Proszę daj mi się zdrzemnąć. Wybiorę je rano.

- [T.I] rano 15 zdjęć jak masz z 400? A kto Ci je pojedzie wywołać?

- No nie wiem, sama będę musiała. – powiedziałam ziewając i wtulając się w Niallera

- [T.I] nie za wygodnie Ci?

- W sumie to bardzo. Bo Cię bardzo polubiłam Niall.

- Wiem, bo ja Ciebie też. – cmoknął mnie w czubek głowy.

- Mam pomysł. – krzyknęłam nagle stając na równe nogi

- Możemy zrobić zdjęcia nas razem w parku. Teraz.

- A kto nam zrobi?

- Harry poszedł do Tay więc, albo u niej nocuje, albo dopiero wraca.

- Chce Ci się iść do parku?

- A mam jakieś inne rozwiązanie? Ja już mam to w głowie. Ty idziesz z jednej strony ja z drugiej. Podchodzimy do siebie przytulamy i …- mówiłam jak nakręcona a Nialler zaczął się śmiać.

- Dobra chodź. A po drodze zadzwonimy do Hazzy. – wziął mnie za rękę a w drugą wziął aparat.

Do parku doszliśmy w ciągu 10 minut gdzie czekał Styles i zgodził się nam zrobić zdjęcia. Wytłumaczyłaś mu jak ma robić, i jak to ma mniej wszystko mniej więcej wyglądać. Gdy doszło do tego, że się przytuliliście spojrzeliście sobie w oczy i pocałowaliście. Skrycie na to liczyłaś, od kiedy Go zobaczyłaś. Kiedy wreszcie się od siebie oderwaliście złączyliście swoje czoła i uśmiechnęliście się.

- Marzyłem o tym, od kiedy Cię zobaczyłem.

- Uwierz mi, że ja też. – odpowiedziałam na co Niall się zaśmiał.

- Wiem, że krótko się znamy, ale ja jestem pewny, że – zawiesił głos. – Kocham Cię.

- Kocham Cię. – odpowiedziałam i ponownie złączyliśmy się w pocałunku. Jednak to co dobre musiało się skończyć. Harry przerwał nam pocałunek oddając aparat, bo był zmęczony i chciał uciekać do domu.

- Szczęścia Wam życzę. – krzyknął na odchodnym

- Dzięki. – odpowiedzieliśmy razem.

*2 tygodnie później*

Z Horanem jestem od momentu naszego pocałunku. Razem jesteśmy szczęśliwi. Spotykamy się w każdej wolnej chwili, czyli codziennie budzę się koło niego. Tak Niall przeprowadził się do mnie, więc codziennie mogę czuć jego usta na moich. Cały czas dowiadujemy się o sobie czegoś nowego, ale miło się dowiedzieć czegoś, czego się nie wiedziało, prawda? A wracając do tych zdjęć. Moje były najlepsze. Nikt nie wpadł na zdjęcia w nocą. No i oczywiście dostałam najwyższą ocenę i zwolnienie z jednego sprawdzianu. To się nazywa szczęście. A no i jeszcze jedna sprawa. Za jakiś miesiąc jedziemy odwiedzić rodziców Niall’a do Irlandii. A moich to odwiedzimy na pewno wcześniej. Cześć jestem [T.I] i kocham Niall’a najbardziej na świecie.

 Imagin dla BuBu ;* 

!Jeśli piszecie z anonima podpisujcie się nickiem z TT albo imieniem!

A teraz tak nie na temat. Widzieliście singiel Kwiatkowskiego?

Genialny co nie?

~Czubek