#18 Louis

- Kiedy ja nie chcę.

- [T.I.] przecież tam będziemy tylko w dziewiątkę. – próbowała mnie przekonać Emily.

- No chyba w ósemkę, bo ja nie idę. – stawiałam na swoim.

- To co będziesz tak patrzeć z okna jak bawimy się na ognisku.

- Nie. Mam zamiar czytać książkę.

- Dobra jak chcesz.! Ale już nie będę się Ciebie więcej prosić.

- Dobrze. – powiedziałam i Emily trzasnęła drzwiami. Walnęłam się na łóżko i zaczęłam czytać. Nie chciałam iść z jednego powodu. Eleanor jest. A mi jak by to powiedzieć podoba się Louis, więc wolę tu siedzieć i się zanudzić niż patrzeć jak wymieniają się śliną i przytulają. Wczytałam się w książkę, więc nawet nie zwróciłam uwagi na głośne śmiechy i muzykę. Koło 20 przyszedł mi sms. Bez patrzenia na telefon chwyciłam Go i otworzyłam wiadomość. Od Louisa.

L: Czemu nie przyszłaś na ognisko?

T: Nie mam po prostu ochoty. A jak się bawicie? ; )

L: Ty nie masz ochoty? Musiało się coś stać. Dobrze, chociaż ja nie mam humoru. ;/

T: Louis Tomlinson nie ma ochoty na zabawę? Nie możliwe. Haha ;P Może chcesz pogadać?

L: No a jednak możliwe. Elka ze mną zerwała, więc wiesz. Chętnie. Zaraz będę.
T: Czekam.

Czy to sen czy to prawda, że nie są już razem. Ogólnie wydałabym okrzyk radości, ale, że Tommo jest w drodze to się powstrzymam. Po chwili rozległo się pukanie do drzwi.

- Proszę. – powiedziałam i Louis wszedł do pokoju.

- Cześć. – przywitał się przytulając mnie.

- Hej. – odpowiedziałam. – więc siadaj i mów co Cię gryzie.

- No więc. Dowiedziałem się, że Elka nie zdradza. No a jak jej o tym mówiłem, że wiem o tym to ona zaprzeczała i mówiła, że mnie kocha. Ostatnio jak od mnie wychodziła poszedłem za nią i moje przypuszczenia się potwierdziły, więc zadzwoniłem do niej powiedziałem, żeby się odwróciła powiedziałem jej, że to koniec, pomachałem i odszedłem. – zakończył swój monolog

- No to powiem Ci, że dobrze zrobiłeś. – powiedziałam i lekko się uśmiechnęłam. – więc siedziałeś teraz tam sam?

- No myślałem, że przyjdziesz i nie będę sam siedzieć.- podrapał się po karku. – Ale chwilunia. Ty dlaczego nie przyszłaś, co?

- A to już jest mniej ważne.

- Mi nie chce powiedzieć Louis’owi Tomlinsonowi? Oj pożałujesz tego. – i zaczął mnie łaskotać.

- Louis hahahaha przestać hahahaha proszę. – przestał na chwilę.

- A powiesz mi, dlaczego nie przyszłaś?

- Nie. – i znów zaczął mnie łaskotać.

- Hahaha dobra hahaha powiem.

- No to słucham.

- Eleanor.

- Co Eleanor. – zrobił minę ‘wtf?’

- Nie przepadam za nią i tyle.

- Taa jasne nie przepadasz. [T.I] musi być coś na rzeczy.

- No, ale nie mogę Ci tego powiedzieć. – powiedziałam ze smutną miną.

- Jak nie możesz to napisz. – odpowiedział i podał mi kartkę z długopisem. Narysowałam serce i napisałam w nim: „ Kocham Cię.”  I pokazałam Louis’woi. Miałam spuszczoną głowę, więc nawet nie widziałam jego reakcji. Chwycił mnie za podbródek i podniósł Go. Spojrzał mi w oczy i wyszeptał „ Ja Ciebie też” zdezorientowana, o co chodzi pocałował mnie. Nie musiał długo czekać, abym się włączyła.

- A więc ty też? – spytałam Go już patrząc w oczy.

- Tak. – odpowiedział i się uśmiechnął.

- Lepiej idź na dół, bo pomyślą, że coś Ci się stało, albo coś.

- Pójdę, ale pod jednym warunkiem.

- Jakim? – spytałam rozbawiona.

- Ty zejdziesz ze mną. – uśmiechnął się chytrze.

- No dobrze. – odpowiedziałam i wyszliśmy z pokoju trzymając się za ręce. Mieliśmy już wychodzić do ogrodu kiedy Lou się zatrzymał.

- Muszę Cię o coś zapytać. – nic nie odpowiedziałam dając mu kontynuować.-Czy zostaniesz moją dziewczyną?

- Tak. – powiedziała z uśmiechem a Louis wtopił się w moje usta.

-Kocham Cię – wyszeptał.

- Ja Ciebie też. – powiedziałam z uśmiechem.  –Chodź. – pociągnęłam Go za rękę.

- Ooo [T.I] zeszłaś. – powiedziała uśmiechnięta Emily

- Jak widać. – odwzajemniłam uśmiech.

- I znalazła się nasza zguba. – zażartował Harry.

- Jak tam zguba. Raczej najszczęśliwszy chłopak na ziemi. – powiedział patrząc mi w oczy.

- Ale jak. – już miała się pytać Emily ale zobaczyła nasze ręce splecione razem. – aa już wiem.  

Reszta patrzyli po sobie nie wiedząc o co może chodzić Em.

- Szczęścia Wam życzę. - podbiegła i zrobiliśmy Misiaka.

- Aaa. – chłopcy zawołali równo. Po chwili oni dołączyli razem z Perrie i ściskaliśmy się w ósemkę.

- No to od kiedy stary? –spytał Liam.

- Tak jak Wam jakoś zaginąłem to poszedłem do [T.I] – powiedział uśmiechając się.

- Aaa. No to dobrze opiekuj się nim. – zażartował tym razem Zayn.

- Ej! – oburzył się Louis.

- Będę się opiekować najlepiej jak potrafię. – powiedziałam wtulając się w Tommo na co ten pocałował mnie we włosy. Dosiedliśmy się do nich i w miłej atmosferze spędziliśmy resztę wieczoru. Na śpiewaniu, śmianiu się i wygłupianiu. Czyli cali my. 

 Dziękuję tym osobą co komentują. :) 

Na razie nie mam zamówień więc będę pisać z kim

przyjdzie mi na myśl. 

Dzięki.

~Czubek