#4 Harry :)

Siedziałaś w parku. Alejkami przechodziły zakochane pary. A ty. Siedziałaś sama. Ale nie przeszkadzało Ci to, bo zawsze powtarzałaś sobie, że jeśli jesteś sama to ten Pan tam na górze w niebie zostawił właśnie dla Ciebie kogoś wyjątkowego.  Siedziałaś myśląc aż w końcu przypomniało Ci się, że masz aparat w torbie a wiosna to idealna pora, aby robić zdjęcia w plenerze. Wyjęłaś Go a torbę przepasałaś sobie przez ramię i ruszyłaś. Nad jeziorem stała jakaś para. Całowali się, więc postanowiłaś z ukrycia zrobić im zdjęcie. A co Ci szkodzi. Po tym jak zrobiłaś zdjęcia para zaczęła się kłócić a chłopak dostał z liścia. Zrobiło Ci się Go trochę szkoda. Trochę jak Taylor i Harry pomyślałaś. Ruszyłaś dalej w głąb parku. Robiłaś zdjęcia przeważnie naturze, ale jak się zdarzyła jakaś osoba, która nie była zajęta pytałaś czy możesz ją trochę ‘’ wykorzystać ‘’ do zdjęć. Przeważnie się zgadzały i podawały adresy, aby wysłać te zdjęcia. I zawsze na odchodnym pojawiało się: „ Masz talent tylko pozazdrościć”. Kiedy zrobiłaś sobie odpoczynek, aby przejrzeć zdjęcia usiadł obok Ciebie ten chłopak, który po tym jak cyknęłaś fotkę rzuciła Go dziewczyna. Miał pecha koleś. No, ale co ja poradzę widać, że nie była jego warta. Gdy kolej była na to zdjęcie przybliżyłam je i zaczęłam się przyglądać. Chłopak spuścił głowę a ja momentalnie wyłączyłam aparat.

- Nie jest Ciebie warta. – powiedziałaś i schowałaś aparat.

- Obyś miała rację. Nie widziałem świata po za nią a teraz wiem że przyjaciele mówili prawdę.  – westchnął. – a tak w ogóle to masz talent do zdjęć.

- ee tam też mi talent. Robie to co lubię. Ee a mógłbyś. – zacięłam się. – albo już nie.

- Ej no dokończ proszę Cię. – Gdyby nie jego okulary byłabyś pewna że patrzył Ci w oczy.

- Pomyślałam, że mógłbyś mi pomóc trochę i trochę po pozować do zdjęć, ale to głupie. – powiedziałam i spuściłam głowę.

- Mógłbym z wielką chęcią. – powiedział. Zrobiło mi się miło, więc uśmiechnęłam się i wyjęłam ponownie aparat. Większość zdjęć to były wygłupy dla mnie jak i dla… No właśnie jak on się w ogóle nazywa. W środku sesji postanowiłam się zapytać. Mam prawo wiedzieć, z kim pracuję, co nie?

- Przepraszam, że pytam, ale ja nie znam twojego imienia.

- Harry. – powiedział z uśmiecham. – Styles – dodał ciszej, ale na tyle żebym usłyszała.

- [t.i.] – powiedziałaś i również przesłałaś mu uśmiech. Wiedziałaś, że to twój idol, ale postanowiłaś zachować powagę.  Po jakiejś godzinnej sesji bateria w aparacie padła, co oznaczał koniec na dziś.

- No to na dziś koniec. Bateria się rozładowała.

- Ehh no szkoda. A mogłabyś mi to jakoś wysłać albo coś?

- Em no pewnie. To podaj mi jakiś email to Ci wyślę, bo wiesz muszę ja zgrać i tak dalej. – powiedziałam a Harry wyciągnął karteczkę i zaczął na niej coś pisać. Nie patrzyłam na nią tylko podziękowałam i pożegnałam się.  W drodze do domu analizowałam, co się działo w parku. I dopiero teraz doszło do mnie, że poznałam takiego gwiazdora jak Harry Styles. Po 20 minutach spacerku doszłam do domu. Od razu na wejściu krzyknęłam, że jestem i poszłam do swojego pokoju. Rzuciłam torbę na łóżko, chwyciłam laptopa i włączyłam Go. Najpierw przeglądałam portale społecznościowe  typu Twitter a na facebooka dodałam dodawałam w tym czasie zdjęcia na fanpage. Jak skończyło się dodawać  wysłałam dziewczyną czyli Emily, Lucy i Alex. No i na koniec został Styles do którego zgubiłam adres. Znaczy nie dońca zgubiłam tylko nie pamiętam gdzie go włożyłam. Przeszukałam całą torbę aż w końcu przypomniałam sobie, że możliwe, że włożyłam do kieszeni spodni.  Nie myliłaś się. Znalazłaś ją tam: „Harry_styles  liczę na to że szybko wyślesz i będziemy mogli się jeszcze spotkać. Napisz 690-459-269 xx”. No tego się nie spodziewałaś. No, ale wysłałaś zdjęcia no i napisałaś sms: „ Zdjęcia wysłane. [T.i.] xx”. Odłożyłaś telefon na półkę nocną i poszłaś po coś do jedzenia. Nie było Cię może z 10 minut a miałaś 3 wiadomości. Jedna od mamy, że wróci dopiero prawdopodobnie nad ranem i dwie od Loczka. Pierwsza to dziękował za zdjęcia a druga, że musimy się spotkać i porozmawiać, albo zadzwonić. Nie czekając na nic zadzwoniłaś do niego.

*Rozmowa*

T: Heej. Co jest?

H: Czeeeść. No, bo nie przewidziałem jednego.

T:Co się takiego stało?

H: Że mogli nas śledzić paparazzi i robić zdjęcia z ukrycia i uznać że po zerwaniu z dziewczyną pocieszam się u Ciebie. No i jest druga opcja, ale nie na telefon. Podaj mi adres zaraz u Ciebie będę.

T: Break Street 23.

H: Za chwile jestem.

T: Dobrze.

*koniec rozmowy*

Czekałaś na niego w salonie. Po jakiś 10 minutach oczekiwań po domu rozległ się dźwięk dzwonka do drzwi. Tak jak myślałaś był ty Harry. Zdziwiło Cię to, że miał ze sobą laptopa. Wszedł do mieszkania bez zaproszenia a nawet można powiedzieć wepchał. Odtworzył laptopa i pokazał jedną ze stron plotkarskich a tam widniał tytuł „ HARRY SYTLES POCIESZA SIĘ PO ZERWNIU Z TAYLOR SWIFT” a pod nim zdjęcie jak jednej strony został spoliczkowany a z drugiej jak podaje mi numer a pod całą tą notką jak oglądamy zdjęcia. Stałam w bezruchu. Czekałam tylko na to co Harry zrobi. Zamknął z trzaskiem laptopa.

- To twoja wina, ty jesteś paparazzi.!- wrzasnął. Rozumiem, że był zdenerwowany, ale nie musiał wyżywać się na mnie.

- Nie prawda. Jesteś moim idolem, ale czegoś takiego bym nie zrobiła! Zdjęcia były robione na Mojave fanpage. Mówiłam Ci, że zdjęcia to moja pasja. – zebrały mi się już łzy w oczach. W końcu oskarża mnie o coś, czego praktycznie nie zrobiłam. Loczek zobaczywszy, że mam łzy zbliżył się do mnie i chciał mnie przytulić. Ja jednak odsunęłam się. – nie wierzysz mi? Mam Ci pokazać? – kontynuowałam. Nie wiem, po co, ale chciałam mu udowodnić, że mówię najszczerszą prawdę.

- Wierze Ci, ale …

- Ale jednak wolisz się upewnić. – powiedziałam. Poszłam po laptopa po drodze go uruchamiając i odtworzyłam go na moim facebook’owym fanpage.

- Teraz mi wierzysz? – spytałam z lekkim sarkazmem.

- Tak, wierzę w 100 procentach. – powiedział zbliżając się do mnie. – Muszę Ci coś powiedzieć… - w tym momencie zadzwonił telefon Harry’ego. – przepraszam menadżer dzwoni muszę odebrać. – powiedział i odszedł na bok. Ja w tym czasie przeglądałam sobie Facebook’a. No co miałam się nudzić? Po jakiś 10 minutach Loczek wrócił i usiadł sobie na kanapie. Ja tam sobie siedziałam na podłodze oparta o kanapę. Więc Styles widział wszystko co przeglądam. Jednak chyba nie na tym się skupił. Patrzył cały czas w jeden punkt jak by się nad czymś zastanawiał.

- Harry wszystko gra?

- Yyy tak. Tak wszystko gra. Tylko że… - przerwał. – a nie ważne. – dokończył

- No zacząłeś to skończ.

-  No bo… - znów to zrobił. Wyglądało na to, że ciężko było mu o tym mówić. – dzwonił menadżer prawda? I powiedział, że sporo paparazzi robiło nam zdjęcia podczas tego jak ja, jak my spędzamy czas. I jestem umówiony na wywiad, że mam potwierdzić a raczej skłamać, że mnie z Tobą nic nie łączy.

- No, ale Harry. Przecież w połowie to prawda, bo się nie znamy. – powiedziałaś trochę smutno.

- Nie właśnie to nie prawda! [t.i.] posłuchaj. – siadł obok Ciebie. – bo może i Cię nie znam, ale to, co chciałem Ci powiedzieć przed tym jak nam przerwano. To, to, że – przerwał. Jak mnie to powoli wkurzało. Jak nie telefon to sam przerywa. – Kocham Cię. Mimo, że Cię nie znam. – dokończył cicho. Zamurowało Cię. No w końcu jest twoim idolem. Ale wiem o nim mało. Jednak postanowiłam dać mu szansę.

- Kocham Cię. – wyszeptałaś a Harry pocałował Cię w policzek.  Uśmiechnęłaś się. A potem Harry kontynuował. – No i co teraz? Jak ja mam powiedzieć, że mnie z Tobą nic nie łączy jak czujemy to samo?

- Ale po co masz coś wymyślać. O której masz ten wywiad?

- Jutro o 16.30

- No to do tego czasu postaram się coś wymyślić. – uśmiechnęłam się. Położyłam się na kolanach Hazzy i przyglądałam mu się. – wiesz, że musimy poznać się lepiej?

- Wiem, ale tak czy siak mamy całą noc. – pocałował mnie w czółko. – bo zostanę sobie u Ciebie.

- No w sumie to racja, bo mama ma wrócić dopiero rano. – powiedziałam.

- Co ty na to, że zrobimy sobie czekoladę i pójdziemy do twojego pokoju i tam spokojnie pogadamy? – zaproponował. Dobry pomysł pomyślałam. Podniosłam się i ruszyłam w stronę kuchni. Zrobiłam gorącą czekoladę i wróciłam.

- Idziemy ?

- Pewnie. – odpowiedział po czym wziął laptopa i ruszyliśmy schodami do góry. Rozmawialiśmy  i rozmawialiśmy. Buzie praktycznie nam się nie zamykały, ale około 2 w nocy wymiękłam i zasnęłam w tulona w tors Loczkowatego.

*Następnego dnia*

Obudziłaś się, ale Hazzy nie było już w łóżku. Postanowiłaś, że nie będziesz wychodzić na razie z pod kołderki, bo ci pod nią cieplutko. Tak jak postanowiłaś tak zrobiłaś. Sięgnęłaś po telefon tylko, żeby sprawdzić godzinę. Dochodziła 10. No cóż nie dziwie się, że już Go nie było.  Pewnie wrócił do domu. Ale zobaczyłaś, że zostawił laptopa i sięgałaś po niego. Nie wiedziałaś, o co chodzi. No, ale że, zostawił to postanowiłaś, że poleżysz sobie z godzinkę przeglądając Internet. Mam nadzieję, że nie będzie miał za złe, że pożyczyłam sobie laptopa. Zalogowałaś się na TT i weszłaś w interakcje a tam z 1000 Gratulacji albo, jaka z Ciebie szczęściara. Przybyło ci trochę obserwujących. Ej no, o co chodzi. Napisałam twe eta, bo przecież szybko bym do tego nie doszła: „ Piszecie mi jakieś Gratulacje a ja nawet nie wiem, o co chodzi. Oświeci mnie ktoś?” a tam już mi odpowiedz się posypały: „ Harry Styles dał Ci follow!” a ja siedzę przed lapkiem i mówię do siebie. – Aha, spoko. – no co przecież to nic takiego wielkiego.  Nagle do pokoju wparował Loczek ze śniadaniem.

- Ooo widzę, że już nie śpisz. – pocałował Cię w policzek na dzień dobry.

- Niee i już nawet TT przejrzałam. Dziękuję. – pocałowałaś Go tym razem w usta. Był zaskoczony, ale odwzajemnił pocałunek.

- Ale za co? – spytał. Pokazałam mu laptopa a on się tylko uśmiechnął.

- Wiesz jak tym dziewczyny uszczęśliwisz. Takim jednym małym kliknięciem?

- Wiem, ale skarbie nie mam czasu. – powiedział całując.

- Ale ja mam, więc mogę im kliknąć. – uśmiechnęłam się.

- Poczekaj, chwilką zaraz coś tweetne. – uśmiechnął się zadziornie. O ho coś kombinuję. – no dobra teraz sprawdź TT. – jak kazał tak zrobiłam. Wchodzę a tam: „ Moja dziewczyna [ twój TT] powiedziała mi coś co na pewno będziemy realizować.” I zdjęcie jak śpię sobie.

- Ooo. Dziękuję. – powiedziała i pocałowałam w policzek. – A co powiesz w wywiadzie dziś? – powiedziałaś zabierając się za śniadanie.

- No wiedz dzwoniłem do menadżera i powiedziałem jak a jest sytuacji i się zgodził, że mogę potwierdzić, że jestem z Tobą.

- No i dobrze. To się szykuj a ja sobie posiedzę na twoim koncie i dam Follow fanką. – powiedziałam z zaciszem.

- O nie, nie, nie. Ty idziesz ze mną. Chyba nie będziesz leżeć cały dzień w łóżku? – spytał.

- Właśnie taki mam zamiar bo mi cieplutko. – powiedziałam śmiejąc się.

- No okey, pozwalam. Ale jak przyjadę z wywiadu to sobie tak trochę u Ciebie zostanę.

- No okey tylko załatw to z moją mamą. – uśmiechnął się zadziornie. – już to ustaliłeś prawda.

- Można tak powiedzieć. – pocałował mnie w czółko i wyszedł.

No i tak zaczęła się nasza znajomość po przez głupie plotki, które jednak łączą ludzi.

Fanki mnie zaakceptowały. Czasem trafiały się hejty, ale Harry pomagał mi z nimi. Jesteśmy razem już 2 lata i układa nam się wspaniale. 

No to ten w Wordzie zajęło mi ponad 4 strony jak najwięcej do tej pory. 

Liczę że pod tym imaginem będzie więcej komentarzy. :)